Frequently Asked Questions | Veelgestelde vragen

 

Katrienette FAQ FAQs Vaakgestelde Vragen

 

Ik vind het altijd fijn om de persoon “achter” de website beter te leren kennen. Want daar gaat het om, om mensen, een blog is het verhaal van iemand. In dit geval van mij, Katrien dus. Het organiseren van de Katrienette activiteiten doe ik ook. En met zeer veel plezier!

Via de vaakgestelde vragen kan je meer over mij te weten komen. Nog nieuwsgierig naar iets anders? Contacteer me gerust! Ik hou er van contact te leggen met mijn lezers.

 

 

1. Persoonlijke vragen

Ik ben groot (1m78), met brede schouders en heupen. Een zandloper model; zoals dat dan zo mooi noemt.  Dat maakt dat ik in confectie vaak L of XL nodig heb.  Voor mij geen mode voor Françaises of Italiaanse dames.  Ik vind enkel kleding bij Nederlandse of Duitse getailleerde merken.  Bovenaan maat 40 tot 42, onderaan 42 tot 44.  Dan nog zijn de mouwen steeds te kort en vaak zit de taille te hoog.

Ik voel me vereerd, dat deze vraag me zéér regelmatig gesteld wordt.

Op dit moment is het antwoord hierop nog steeds: Neen.

Omdat …

– mijn eigen To-Sew lijst nog te lang is. Nog véél te lang. Wanneer zijn er 36 uren in een dag?

– ik gewoon ben te naaien volgens mijn eigen smaak en ideeën.  En ik vaak gaandeweg nog iets verander.  Ik denk dat ik het moeilijk zou hebben om iets te maken, zoals iemand anders het zich voorstelt dat het gaat worden.

– ik het moeilijk vind een prijs te berekenen. Voor materiaal, oké, maar voor de tijdsbesteding?

Maar wie weet denk ik er ooit anders over, zeg nooit nooit…

Ik ben voltijds zelfstandige.   Ik verdeel mijn tijd tussen twee jobs.

Enerzijds ben ik deeltijds Personal Assistant, lees: Manusje van alles.

Mijn tweede job is Katrienette.  Dat meer dan het geven van workshops en bloggen.  Dat is het runnen van een Small Business met alles erop en eraan.  Ik zit meer achter de computer dan achter de naaimachine.  Maar ik ben de gelukkigste vrouw ter wereld dat ik dit mag en kan doen!

2. Naai vragen

Ik ben begonnen met een Brother instapmodel.  Prima toestel hoor, niets op aan te merken.  Maar ik besefte al snel dat ik naaien een écht leuke hobby vond!  Dus heb ik dat toestel ingeruild voor een andere machine met een krachtigere motor.  Nu heb ik een Bernina B530 waar ik zeer tevreden over ben.  Het gaat mij niet om de talloze steekvariaties en het geheugen, dat gebruik ik nooit.  Ik ben vooral tevreden van het degelijke binnenwerk en de power van de motor, die tot nu toe alles wat ik wilde doen probleemloos aankon.

Nog een kleine anekdote.  Toen ik stond te kiezen en de verkoopster als argument aanhaalde: “Wacht maar, binnenkort kan je niet meer zonder die kniehevel”, toen dacht ik: “Jaja, dat zal wel, dat knie-ding gebruik ik toch nooit”.  Na de aankoop ging ik naar de “leer-werken-met-je-nieuwe-naaimachine”-les.  Daar werd door de lesgeefster steeds de nadruk werd gelegd op: gebruik je knie om de persvoet omhoog en omlaag te zetten.  En toen, tja…  het werd een automatisme.  Je hebt je beide handen vrij, om je naaiwerk (hoe dik ook) net juist op dat ene punt onder de persvoet te krijgen.  Conclusie: de verkoopster had gelijk. Ik kan de kniehevel niet meer missen!

Intussen heb ik ook 2 machine’s als leentoestel voor tijdens de workshops.  Daarvoor koos ik Brother Innovis A-16.  Een degelijk en gebruiksvriendelijk toestel voor die prijs.  Die hebben deelneemsters al vaker gebruikt, ook voor tassen en zwaardere materialen.  Ook van deze toestellen ben ik tevreden.

 

Dat “naaien” zo veel verschillende dingen inhoudt.  Het creatieve aspect: kiezen van patroon, stoffen en de accessoires.  Alles bij elkaar leggen (en dan nog eens nadenken).   Het precisiewerk: patroondelen aanpassen, rekenen en tekenen en de stukken stof uitsnijden.  Het stikken zelf: in volle concentratie de stukken onder de machine laten glijden, nadenken over de volgende stap in werkbeschrijving, stilaan zien dat de lapjes zich vormen tot een kledingstuk/tas, …

Maar ook: vloeken omdat het niet lukt zoals je wil, dat je weet dat je te moe bent maar toch nog verder wil naaien, om de volgende ochtend te moeten lostornen wat je het laatst gedaan hebt ….

Ja, inderdaad, de lockmachine is er na enkele maanden naaien ook gekomen.  Ik heb gekozen voor een Bernina L450.  Ook een degelijk werkpaardje, het enige wat ik mis is de kniehevel.

We wonen in een leuk huis, maar een naaikamer is niet voorzien.  Op dit moment naai ik in de living.  Dit vind ik best gezellig, tussen het gezin, soms met een half oor luisterend naar TV.  Gelukkig hebben we een keukentafel waaraan we eten, én een tweede tafel in de woonkamer.  Op de livingtafel ligt aan de ene zijkant de grote snijmat, aan de andere kant de naai- en lock-machine.  Tussenin verspreid het naaigerief.  Voor niet-naaiers ziet het er rommelig uit, maar ik vind het fantastisch zo!

Als er bezoek komt gaan de machine’s, snijmat en naaidoos in de kast, krijgen we een normale living en is er niets te zien van m’n naaiverslaving.  Behalve dan dat ene nog rondslingerende draadje op de grond, haha.

 

katrienette swoon swoonpatterns vivian traveler bag tas style-vil stylevil fast2fuse reistas weekendtas zelf genaaid bagmaker sewingblogger

– Mijn rolmes en snijmat: ik knip niets met een schaar, maar snij alle (stoffen en kurk- & kunstleer) patroondelen met een rolmes. Ja, ook voor kleding en stukken met rondingen, zoals bv. een mouwkop.

– De boventransportvoet: niet goedkoop, maar al zo vaak mijn redding geweest!  Mijn favoriete naaivoet, die er alleen afgaat als ik een ritsvoet of blindzoomvoet gebruik.

– Dubbelzijdige naai-tape.  Zalig om ritsen in te zetten zonder speldjes.  Geweldig om stukken tijdelijk mee vast te kleven voor het naaien.  Mijn advies, koop gespecialiseerde naaitape die overstikbaar is. Je zal al snel niet meer zonder kunnen.

Ja hoor! Met een gewone huishoudmachine, veel liefde en geduld!

Ik heb geen industriële machine.  Alles wat ik blog is gemaakt met een gewone naaimachine en overlock.  (Welke machines ik heb kan je lezen bij de andere vragen.)  Verder kan ik, zéker bij het maken van tassen, niet meer zonder de boventransportvoet.  Ik krijg veel gelijkmatigere steken hierdoor.  Bij het vast stikken van dikke naden (soms wel 6 lagen met o.a. Stylevil) of  lederen hengsels, zet ik de snelheidsregelaar op minimum en stik ik op het laagst mogelijke tempo.

Zoals ze in het Engels zeggen: Slow and steady wins the race.

3. Blog vragen

Ook hierin ben ik absoluut geen specialist of techneut.  Ik vind PicMonkey gebruiksvriendelijk, en voor mij voldoet het om te doen wat ik wil.

Dat hangt van de omstandigheden af.  Vaak neem ik gewoon snel m’n iPhone.  Thuis of voor een fotoschoot gebruik ik een Sony compact camera DSC-RX100M3.  Ik ben heel tevreden van dit kleine toestel, dat bijzonder lichtgevoelig is.  Ik ben absoluut geen technisch fotograaf en krijg meestal (voor mij toch) goede resultaten met de automatische stand.

Ik gebruik WordPress.org.  Ik wist helemaal niets van het opzetten van een blog-site, maar vind het technische aspect ervan ook plezant.  Ik ben (maar een beetje) controlefreak en vind het tof te kunnen maken wat ik voor ogen heb.  Ik heb m’n domeinnaam en hosting via Combell en ben super tevreden van hun service en support.

Iets kort met m’n naam erin verwerkt.  Dat wilde ik.  Herkenbaar, vrouwelijk, simpel, goed te onthouden.  Maar ik ben niet creatief en het bedenken van zoiets is a-b-s-o-luut m’n ding niet!  Ik had al vele variaties overdacht, maar vond mijn zin maar niet.  Moedeloos werd ik ervan.  Op een nacht schoot Katrienette zomaar door m’n hoofd.  Ik ben zelfs opgestaan om het op te schrijven.  Toen ik twee dagen later de naam nog goed vond klinken, heb ik de knoop doorgehakt.

Load More